Welcome week

Welcome week

De komende zes maanden zal ik doorbrengen in Noorwegen. Aan de hogeschool van Bergen volg ik vakken binnen de minorruimte van mijn opleiding tot fysiotherapeut. Af en toe zal ik wat opschrijven over mijn avonturen in het hoge noorden, je bent van harte uitgenodigd om mee te lezen 

Deze week: Welkomstweek en cultuurverschillen (en wat geschiedenis)

De komende maanden studeer ik bij de Western Norway University of Applied Sciences. In het Noors beter bekend als Høgskolen på Vestlandet of Høgskolen i Bergen, maar in het kader van internationalisering en fusering dus een Engelse titel. De campus in Bergen heeft zo’n 8.000 studenten, ongeveer net zoveel als mijn eigen Hogeschool Leiden (internationaal overigens bekend als University of Applied Sciences Leiden). Het hoofdgebouw van de hogeschool zit in stadsdeel Kronstad en is onlangs in gebruik genomen. De campus is gebouwd op een oud depot van de Norge Statsbaner (NSB). Een groot deel van de oude gebouwen zijn geïntegreerd in de nieuwbouw en dat maakt het (vind ik, met mijn beperkte architectonische kennis) een bijzonder gaaf gebouw. Vanbinnen is het licht, zijn er veel houten accenten en zijn er kunstwerken te bewonderen.

Niet mijn eigen foto, maar Google zegt er ook niet bij van wie wel.

Høgskolen på Vestlandet heeft een druk uitwisselingsprogramma met dit semester 59 buitenlandse studenten uit 20 verschillende landen. Om te voorkomen dat deze studenten vereenzamen, verdwalen en zich verhangen aan een fjord wordt een welkomstweek georganiseerd. Uiteraard heb ik me hier volledig aan over gegeven.

Welkomstweek, dag 1:

Woensdag 3 januari werd ik, samen met de andere uitwisselingsstudenten die al in het land waren om 8:30 verwacht in de hal van de hogeschool. Daar werden we opgevangen door iemand van bureau Internationalisering en begeleid naar een lokaal. In het lokaal kregen we een goodiebag met daarin een plattegrond van de stad, pen, reflectiestrip en Camelbak fles; want “the tapwater in Norway is the cleanest in the world!” (overigens niet waar, Zwitserland staat op 1).

We kregen een eerste korte les in Noorse cultuur die ik jullie niet wil onthouden:

  1. Doe je schoenen uit als je iemands huis binnenkomt
  2. Noren zijn erg georganiseerd; afspraak is afspraak!
  3. Er is een hoge mate van gelijkheid tussen mannen en vrouwen
  4. Sommige Noren zijn gereserveerd, anderen minder. Zo wordt het meestal niet gewaardeerd als je naast een onbekende gaat zitten in de bus :O
  5. Noorwegen heeft het hoogste aantal one night stands (en daar zijn ze trots op, maar consent is belangrijk!)

Na de Powerpoint was het tijd voor een praktisch deel en werden we naar een theaterlokaal gebracht om kennis te maken met Siri. Helaas niet het gezicht achter de stem in mijn telefoon maar een theaterdocente die met spelvormen cultuurverschillen uitlegde en ons kennis liet maken met elkaar.

Hey Siri, where’s the nearest bus stop?

Hier leerde ik het Portugese woord saudade, wat zich moeilijk laat vertalen naar een andere taal zoals het Nederlands. De meest passende omschrijving is misschien; de aanwezigheid van afwezigheid. Het is het bewustzijn van de afwezigheid van iets of iemand wat je emotioneert. Het is een vorm van heimwee en verlangen.

Na alle verbroedering en emoties sloten we af met een soort Wie is de Mol?, waarbij we een sluipmoordenaar moesten ontmaskeren. Éen iemand was stiekem aangewezen als moordenaar die de rondlopende mensen door middel van een knipoog discreet om het leven wist te brengen. De persoon die de knipoog ontving moest zichzelf een minuut later theatraal ter aarde laten storten. Een lekkere spanningsbreker, kan ik je vertellen 🙂

Terwijl de anderen onder leiding van Kesly, de student assistent naar het station gingen om ov-kaarten te regelen had ik nog een afspraak op de hogeschool. Ik zou een rondleiding krijgen van Nina, het hoofd van de opleiding Fysiotherapie in Bergen. De afgelopen weken heb ik per email veel contact met haar gehad over mijn komst hier. Nina blijkt in het echt net zo leuk als digitaal en vertelde me de inns en outs over de opleiding Fysiotherapie hier in Bergen. Ze vroeg me het hemd van het lijf over de opdracht die ik naast het vak Health Prevention and Promotive Work ga doen en wat ik daarvoor nodig dacht te hebben. Ik heb aangegeven dat het me leuk lijkt om ook mee te kijken met wat lessen die de studenten hebben op de hogeschool en daar reageerde ze enthousiast op. De lokalen voor fysiotherapie zijn wel even wat anders dan wat wij kennen uit Leiden;

één van de twee praktijklokalen voor fysiotherapie
Resistance is futile

 

 

 

 

 

 

Ze werken hier veel met resistance bands in de therapie, vandaar de spannende constructies boven de behandelbanken. Ik hoop te mogen zien wat ze hiermee doen, ik ben heel benieuwd!

Overigens zijn de studenten Fysioterapi goed te herkennen; ze dragen allemaal een Craft trainingspak met het logo van de hogeschool en het woord fysioterapeut op de rug. Kan iemand uit Leiden dat idee even doorspelen naar hogerhand? 😉

Welkomstweek, dag 2:

Dag twee opende met meer presentaties over Noorwegen en de Noorse cultuur. We leerden over Taco Friday, dat iedere maaltijd een aardappel moet bevatten en over de Noorse arm; over tafel reiken om iets te pakken (zoals bijvoorbeeld zout voor over je aardappel) zonder je daarvoor te excuseren of iemand te vragen je iets aan te geven.

Typical Norwegian Menu: Starter: potatosoup Maincourse: baked potatoes with mashed potatoes and potato salad Dessert: potatocake

We leerden dat alles beter en mooier is in Noorwegen en dat de Noren daar trots op zijn. Dat alles beter en mooier is in Noorwegen begon met de uitvinding van de kaasschaaf in 1925 en vanaf daar ging het bergopwaarts met een land dat veel armoede kende. Dat rond 1960 begonnen werd met oliewinning in de Noordzee leverde Noorwegen de rijkdom op die ze vandaag de dag nog heeft. De rijkdom is ook één van de redenen dat de Noren in 1972 en 1994 tegen lidmaatschap van de EU stemden. Dat, en dat de Noren graag onafhankelijk willen zijn. Het Noorse ministerie van Landbouw voert een beleid dat er op gericht is Noorwegen onafhankelijk van andere landen te maken. Om deze reden worden in Noorwegen opvallend veel tomaten gekweekt  (waar totaal geen smaak aan zit, maar dat terzijde).

Nogmaals werd benadrukt dat Noorwegen het hoogste aantal one night stands heeft (ook hier de Noren trots op) en werd een bruggetje gemaakt met alcoholgebruik. Noren hebben een haat-liefde verhouding met alcohol. Dat de Noren zoveel drinken kan misschien komen uit de tijd waarin het door de lange winters noodzakelijk was om voedsel te conserveren, wat gebeurde met zout. De hoge zoutconsumptie ging vanzelfsprekend gepaard met grote dorst.
Echter in 1917 gebeurde er iets heel anders; de regering besloot het land droog te leggen. Door de Tweede Wereldoorlog was er gebrek aan voedsel, en het gebruiken van graan en aardappelen voor alcohol leek onverantwoord. Omdat de alcoholgerelateerde sociale problemen afnamen werd door een referendum in 1919 besloten de drooglegging te handhaven. Grappig genoeg stemden met name vrouwen (die in 1913 kiesrecht verworven in Noorwegen) voor. Echter gaf deze beslissing problemen met handelspartners als Spanje, Portugal en Frankrijk; zij weigerden Noorse vis af te nemen als Noorwegen geen wijn meer van hen afnam. In 1926 werd het verbod opgeheven. Vandaag de dag is de aanschaf van sterke drank en wijn alleen mogelijk in staatswinkels, de zogeheten Vinmonopolet. Sinds een jaar of twintig geleden is bier wel gewoon in de supermarkt te krijgen, maar tot 18:00 en in het weekend tot 15:00.

Veel Noren brouwen hun eigen bier. Lange tijd is het zelfs verplicht geweest; in de middeleeuwen kon een boer die drie jaar geen bier had gebrouwen al zijn eigendommen verliezen. Deze werden dan als straf door de koning en de bisschop in beslag genomen. Volgens de overlevering is het de Nørrønse god Odin geweest die de mensen bier heeft leren brouwen. Bierbrouwen wordt vaak als Cultuur gezien en in veel families staat met kerst een pul hjemmebrygg op tafel.
Wat betreft brouwerijbier zijn veel Noren trouw aan hun lokale merk. Een Bergenser zegt dat Hansa het beste smaakt en iemand uit Trondheim zweert bij Dahl of Lysholmer. Ik heb beide nog niet geprobeerd.

De unie met Zweden is in 1905 beëindigd, maar IKEA mocht gelukkig wel blijven.

De middag trokken we met zo’n 30 studenten en 15 Noorse buddies naar IKEA. Daar waren we niet de enigen die op zoek waren naar goedkope pannen, serviesgoed, nachtlampjes, handdoeken en toiletborstels. Zo’n survivaltocht werkt gelukkig wel verbroederend. Na een aantal uur zaten we genoegelijk tussen een zee aan blauwe tassen met rode wangetjes van vermoeidheid te knabbelen op hotdogs (en voor deze veganist pepperkaker van de Kerst-restanten).

 

 

 

In het volgende blogje zal ik jullie vertellen over een andere activiteit uit de welcome week; de hike naar Fløyen. Ik hoop dat je het leuk vindt om zo wat meer te leren over Noorwegen en mijn bezigheden hier 🙂

 

 

8 gedachten over “Welcome week

  1. Heel leuk zo hadden ze in mijn tijd geschiedenis moeten geven
    Ben ook heel benieuwd wat ze met die instructies boven de behandeltafels doen!
    Weer een genot om te lezen !!
    Zal ze uitprinten voor oma!

  2. Hey Marleen, wat schrijf jij leuk!!! Heb zojuist een kwartiertje werktijd aan je opgeofferd en sinds je weg bent hier kan ik me dat natuurlijk nauwelijks nog permitteren! 😉 We missen je hier!
    Heel veel plezier daar!

    X Inge (en ook de groetjes van Suus)

  3. Hoi Marleen, wat leest dat lekker en wat een leuke informatie over Noorwegen (naast jouw persoonlijke ervaringen en bevindingen natuurlijk). Ga je graag volgen en hoop dat je niet alleen een super stage/onderzoeksperiode tegemoet gaat, maar ook heel veel plezier gaat hebben. Maar dat gata jou vast en zeker lukken.

    Groetjes Lou

Geef een reactie