Jeg studerer fysioterapi!

Jeg studerer fysioterapi!

Disclaimer: dit bericht is wat minder geschikt voor mensen die graag foto’s willen zien van weidse uitzichten en ongemakkelijke selfies. Mensen die geïnteresseerd zijn in opleiding, fysiotherapie en verschillen in onderwijs- en zorgsystemen kunnen echter hun hart ophalen. 

Hier aan de hogeschool in Bergen vinden ze het hartstikke gezellig dat ik er ben. Ik heb berichten ontvangen van verschillende studenten uit diverse jaren met de uitnodiging af te spreken, waar ik graag gebruik van maak. Je kunt het meisje wel uit de OC halen, maar die interesse in onderwijs zit er bij mij gewoon in. Vorige week mocht ik meekijken bij een vaardigheidstraining van de eerstejaars studenten fysioterapi, die alles leerden over het articulair bewegen in de elleboog en hand.  

Deze diashow vereist JavaScript.

 

De opleiding fysiotherapie in Bergen

In Nederland is de opleiding tot Fysiotherapeut 4-jarig, in Noorwegen slechts 3. “Maar waarom dan?” hoor ik alle nog niet afgehaakte mensen nu denken. Welnu:

Noorwegen kent 10 jaar verplicht onderwijs (grunnskole), dat in Nederlandse termen het basisonderwijs en de onderbouw van het voortgezet onderwijs omvat. Het basisonderwijs wordt gevolgd aan de barneskole (leeftijdscategorie 6 tot 13 jaar), het lager voortgezet onderwijs aan de ungdomsskole (leeftijdscategorie 13 tot 16 jaar).

De 3-jarige bovenbouw van het voortgezet onderwijs in Noorwegen kent geen differentiatie naar schoolsoort zoals in Nederland en bevat zowel algemeen vormende als beroepsvormende programma’s. Het onderwijs aan de bovenbouw wordt gevolgd aan de videregående skole. Leerlingen van de bovenbouw kunnen kiezen uit 12 nationale onderwijsprogramma’s. Drie van deze programma’s zijn voornamelijk gericht op algemene vorming en voorbereiding op universitair onderwijs (voor fysiotherapie; Programme for Sports and Physical Education). De overige 9 programma’s zijn meer beroepsvormend van aard en bevatten meer beroepsgerichte dan academische vakken (voor fysiotherapie; Programme for Health and Social Care). Dit is naar wat ik begrijp de reden dat een bacheloropleiding 3 jaar doet; de studenten hebben al eerder in het traject nodige kennis opgedaan. Maar goed, terug naar høgskolen

Het curriculum voor alle bacheloropleidingen in gezondheids- of sociale studies bestaan uit een onderwijs specifiek deel en een gemeenschappelijk deel (van 30 ECTS). Het gemeenschappelijke deel heeft als doel kennis te nemen van de verschillende beroepen en om interdisciplinaire samenwerking in de toekomstige praktijk te vergemakkelijken. Ieder studiejaar hebben de studenten één interprofessionele week. 

De onderwijsvormen die aan de hogeschool in Bergen gebruikt worden zijn niet heel anders dan hoe ik die uit Leiden ken; er zijn vaardigheidstrainingen, lezingen, praktijkstudies, groepsopdrachten, presentaties en stages. Er is een verplichte deelname aan de onderwijsactiviteiten; als een student meer dan 20% van de lessen afwezig is geweest, heeft hij geen recht meer op een examen over dat onderwerp (bij praktische lessen is dat zelfs 10%). Het oefenen wordt ook beoordeeld en de resultaten worden meegewogen voor je eindcijfer voor een vak.

De studenten moeten alle vakken uit het betreffende leerjaar hebben gehaald voordat ze verder mogen naar het volgende leerjaar. De opleiding beoordeeld daarnaast met ingewikkelde wiskundige formules en assessments gedurende de hele studie of de student geschikt geacht wordt om het beroep van fysiotherapeut uit te voeren. 

In het eerste studiejaar ligt de nadruk op anatomie, fysiologie, biomechanica en psychologie. Het onderwijs richt zich op de studie van mensen met een gezond centraal zenuwstelsel. In het tweede studiejaar wordt de nadruk gelegd op fysiotherapeutische therapieën zoals massage, oefeningen, mobilisatie en fysieke hulpmiddelen. Mensen met ziekte en letsel in het spier / skelet-systeem en/of het centrale zenuwstelsel zijn in focus. Hier wordt aandacht besteed aan kinderen, volwassenen en ouderen. Patiënten uit de eerstelijnsgezondheidszorg staan ​​centraal. 
In het voorjaarssemester van het 2e studiejaar staan ​​gezondheidsbevordering en preventief werk centraal. Deze module is bedoeld voor internationale studenten en alle lessen vinden plaats in het Engels (daar kom ik voor!).

In het derde jaar van de studie is de aandacht vooral gericht op patiënten uit de gespecialiseerde gezondheidszorg. Het herfstsemester is verdeeld in de medische thema’s; orthopedie / chirurgie, interne geneeskunde / long, neurologie, gezondheid van vrouwen en geestelijke gezondheid. In het derde jaar van de studie werken studenten ook aan hun scriptie, individueel of in paren.

Na het behalen van 180ECTS (Nederland: 240ECTS) is het echter nog niet voorbij. Om erkend te worden als fysiotherapeut moet je een jaar werken als afgestudeerde kandidaat-fysiotherapeut en dan een autorisatie aanvragen bij het National Agency for Health Care. Dit jaar krijg je wel betaald, dus dat is gunstig. Overigens betalen studenten in Noorwegen geen collegegeld en hebben ze recht op financiële ondersteuning, zowel lening als uit beurs. De maximale basisondersteuning is NOK 10 634 per maand (± €1100,-) en wordt in eerste instantie uitgekeerd als lening. Echter wordt 40% van deze lening omgezet naar een gift als de student uit huis is en zijn/ haar examens haalt. Het Nederlandse studeer-jezelf-de-schuldsanering-in-systeem hoef ik niet uit te leggen, maar wie meer wil weten raad ik aan dit rapport te lezen (zie pagina 44 voor NL, 65 voor NO).

Fysiotherapie in Noorwegen

En dan heb je je diploma, je bent erkend als fysiotherapeut, en dan?

Je kunt gaan werken in de publieke sector (ziekenhuis, psychiatrische instelling, revalidatiecentrum, etc.), of in een praktijk mét of zonder overeenkomst met het gemeentebestuur. Waarom met het gemeentebestuur? Omdat de zorgverzekering via de overheid gaat en niet privé is. Fysiotherapeuten die werken onder zo’n overeenkomst krijgen een jaarlijkse bijdrage uitgekeerd en verdienen daarmee hun salaris. Daarnaast ontvangen ze vergoedingen van de lokale sociale zekerheidsdienst. Dit zijn fysiotherapeuten die prijzen hanteren die zijn afgesproken. Sinds 1 januari 2018 kent Noorwegen ook DTF, maar clienten kunnen alleen aanspraak maken op (gedeeltelijke) vergoeding als de fysiotherapeut gecontracteerd is. 

Een andere categorie is die van praktijken die werken zonder afspraken met de lokale politiek en die daar ook geen geld van ontvangen. Zij compenseren dit door hogere tarieven te berekenen. De wachttijd is bij deze therapeuten vele malen korter maar je behandeling wordt niet vergoed. 

Einde van dit technische verhaaltje, volgende keer gewoon weer een hike-verslag 😉 

4 gedachten over “Jeg studerer fysioterapi!

Geef een reactie