Hike naar Løvstakken

Hike naar Løvstakken

Eerder heb ik al verslag gedaan van een hike op Fløyen, nu is Løvstakken aan de beurt. Deze berg ligt 477m boven zeeniveau en is iets minder ingericht op toeristen; er gaat namelijk geen kabelbaan of treintje omhoog. Wil je Løvstakken beklimmen, dan zul je dat toch echt op eigen kracht moeten doen. 

Gelukkig ben ik na een ruime maand in Bergen een soort klimgeit (want dat ik er geen verslag van heb gedaan betekend niet dat ik geen hikes heb gemaakt) en sjouw ik met enthousiasme de bergen op. 

Klimgeit met matige photoshop-skills

 Maar goed; Løvstakken. Deze berg ligt redelijk in het centrum en is daarom voor mij goed bereikbaar met bybanen. Inmiddels ben ik een keer of drie omhoog gegaan, met wisselend succes. Dat komt omdat deze berg erg gevoelig is voor het wisselvallige weer in Bergen. Ik ben tijdens het hiken op Løvstakken overvallen door sneeuw, mist, regen en stralende zon. Omdat ik de Norwegian Mountain Rules volg betekent dat in de regel; omkeren, andere keer weer proberen. 

De eerste keer trok ik met een groepje anderen erop uit, onder leiding van Arild. Arild is één van de buddy’s uit het buddy program van de hogeschool. Hij hiked regelmatig en ik noem hem ook wel de Bear Grylls van Noorwegen. Er lag zoveel ijs die dag dat we er verschrikkelijk lang over deden om de top te bereiken; dit was voordat iedereen ijzertjes kocht voor onder de schoenen. Al glijdend en glibberend bereikten we de top, liever nog niet nadenkend over de weg naar beneden. Het uitzicht was het afzien meer dan waard. Terug naar beneden was het één grote glijpartij. Arild gleed als een pinguïn van ijsplaat naar ijsplaat, daar achteraan schuifelden 6 uitwisselingsstudenten die in verschillende stadia van ongemak verkeerden. 

Deze diashow vereist JavaScript.

Een week later had het gesneeuwd en wilde ik terug de berg op. Ik pakte me goed in tegen kou en nattigheid, vulde mijn thermosfles met thee en ging op pad. Het pad wat ik vorige keer (afgezien van wat glijwerk) redelijk soepel omhoog was gelopen viel me nu zwaar; er lag te veel sneeuw voor mijn geitenpootjes in wording. Ik kwam niet verder dan de hut halverwege toen het weer begon te sneeuwen en besloot om te keren.

Deze diashow vereist JavaScript.

Met Esther in het land wilde ik een nieuwe poging wagen; ik had namelijk zo genoten van die eerste hike dat dit de berg was die ik het liefste aan haar wilde laten zien. Helaas dacht het Bergen weather daar anders over; we werden overvallen door een dikke mist en dat is niet veilig op de berg. Terwijl we een beetje beduusd terug naar beneden gingen klaarde het weer op. Gelukkig ben ik hier voorlopig nog wel even, dus tijd genoeg voor een volgende poging naar de top!

Deze diashow vereist JavaScript.

6 gedachten over “Hike naar Løvstakken

  1. Wat een mooie foto met die geiten, mijn eigenste berggeit in wording, topper! X
    en wat schrijf je toch leuk (of had ik dat al eens gezegd?)

Geef een reactie